|
"Æi- lífið er svo svangt,
enginn étur sjálfan sig"
Sculpture on 4000 sheets of paper.
Höfuðsnillingur
MYNDLIST
Ketilhúsið Akureyri
Sýningin stendur til 23. september. Opið
alla daga nema mánudaga frá kl. 13-17.
Aðgangur ókeypis.
Samsýning 21 listamanns í tilefni 200 ára
afmælis Jónasar Hallgrímssonar
AFMÆLISSÝNING Jónasar Hallgrímssonar, Skyldi ég vera þetta sjálfur, í Ketilshúsinu á Akureyri inniheldur verk eftir tuttugu og einn listamann sem sýningarstjórinn Þórarinn Blöndal valdi með tilliti til listaskáldsins góða. Listamennirnir nálgast arfleifð Jónasar á mismunandi hátt en eins og titill sýningarinnar ber með sér þá er áherslan á sjálfsmyndina áberandi. Þar má nefna þemu þar sem sjálfsmynd listamannsins blandast við sjálfsmynd þjóðarinnar eða sjálfsmynd listamannsins.
Verkin á sýningunni eru fjölbreytileg og skemmtilegt að sjá hvernig einstakir listamenn vinna inn í hið gefna samhengi sýningarinnar sem hverfist um þjóðskáldið. Margir þeirra nota eða vísa í texta og ljóð Jónasar meðan aðrir leggja áherslu á táknrænt myndmál hans. Nokkuð ber á góðlátlegri kaldhæðni ef þannig má að orði komast, ekki síst í garð rómantísku stefnunnar og þjóðernisupphafningar hennar. Þjóðernisrómantík Íslendinga tengist hinni þýsku mjög og hefur á seinni árum verið nokkur umræða um neikvæðar hliðar hennar. Verk Jónu Hlífar Halldórsdóttur Enginn étur sjálfan sig dregur einna best fram kjarna sýningarinnar þar sem gullin stytta af skáldinu, í senn verðlaunagripur og minnismerki, sýnir táknmynd rómantíska snillingsins. Verkið kallast skemmtilega á við orð Matthíasar Þórðarsonar sem Þórarinn Blöndal vísar til í sýningarskrá: „Slíkum höfuðsnillingum meðal bestu sona sinna er þjóð vorri vandgert að reisa hæfilegan minnisvarða úr málmi eða marmara.“ Einnig orð Sigrúnar Bjarkar Jakobsdóttur, bæjarstjóra Akureyrar, um Jónas í opnunarávarpi sínu í sömu skrá: „Hann er óendanlegur brunnur hugmynda og snilli. Ferli sköpunarinnar á rómantíska tímanum var gjarnan líkt við tímgun, (karl)listamaðurinn gat af sér, lét frjóvgast og fæddi af sér lifandi verk.“ Þessi myndhverfing lifir enn góðu lífi í orðræðu listarinnar og hefur orðið mörgum listakonum tilefni til nánari skoðunar. Sýningin er metnaðarfull og varpar frammörgum áhugaverðum punktum sem gæti orðið efni í áframhaldandi pælingar um arfleifð Jónasar og sjálfsmynd þjóðarinnar og óhætt að mæla með því að fólk leggi leið sína í Ketilhúsið á Akureyri.
Menning // umfjöllun // Morgunblaðið 20.09 2007 // Þóra Þórisdóttir
|
