|
ÉG MÁLA TIL ÞESS AÐ GRÆÐA
ÉG TRÚI EKKI Á MIÐLA
ÉG ÆTLA AÐ GIFTAST PABBA MÍNUM
Akureyri School of Visual Art, final work
Text work, Sound work, Painting
2005 gallery Jónas Vidar, Akureyri
http://www.jvs.is/jv_jona_hlif.htm
Þegar ég var lítil stúlka var ég oftar en einu sinni spurð "hvað ætlar þú að verða þegar þú ert orðin stór?" Satt best ad segja þoldi ég ekki þessa spurningu en svaraði henni samt með einlægni. Ég ætlaði að giftast pabba mínum. Í raun og veru var ég aðeins að leitast eftir öryggi. Flestir sem leita til spámiðla eru þeir sem eru óöryggir með framtíðina. Vita ekki í hvorn fótinn þeir eiga að stíga og eru óhamingjusamir. Spámiðlarnir tala síðan um hver er að fylgast með manni af himnum ofan og vísa manni veginn. Þeir tala um trú og kærleik. Þeir tala um börn, peninga og ást. Þeir tala um að rækta líkama sinn og tala síðan um framtíðina. Fyrir mér er þetta enn ein leiðin til þess að fá svarið við hvað á ég að verða þegar ég er orðin stór. Enn ein leiðin til þess að fá að vita hvort maður muni öðlast hamingju. Eftir að hafa farið til þriggja spámiðla með stuttu millibili er ég ekkert hamingjusamari né vísari með framtíðina. Ég man ekki helminginn sem var sagt við mig. Ég man bara það sem mér fannst óraunhæft eins og það að ég ætti ad fara í kór. Ég er fölsk og hata að syngja. Í málverkunum notast ég við setningar sem ögra mér á góðan hátt. Málverkin eru unnin út frá tilfinningu sem skapast en auðvitað er ég undir áhrifum frá því sem ég er ad hugsa og gera hverju sinni.
When I was a little girl I was often asked: “What are you going to be when you grow up?”. Truthfully told, I always hated the question, but answered it sincerely. I was going to marry my dad. All I was really looking for was safety.
Most of the people who go to psychics are insecure about their future. They are confused and unsatisfied with their lives. The psychics tell you about people who are watching you and guiding from heaven. They talk about faith and charity, children, money and love. They tell you that it might be good for you to get exercise and talk about the future. To me, this is just another way for people to get an answer to what they are going to be when they grow up. Yet another way to know whether they will become happy. After having gone to three psychics during a short period of time, I am neither happier nor safer about the future. I don’t remember half of what I was told. I just remember advice which I thought was unrealistic, like that I should be in a choir. I can’t carry a tune and hate singing.
In my paintings, I use sentences which provoke me in a good sense. I work at the paintings based on what I feel when I am creating them, but of course I am influenced by what I am thinking or doing each time.
|
